
Ups.. Jeszcze chwila
Pełny dostęp tylko dla zalogowanych użytkowników.
Rejestracja zajmuje mniej niż minutę.
Utwórz konto kilkoma kliknięciami.
„Pani od polskiego” to poruszający film historyczno-obyczajowy, który przenosi widzów w realia Kresów Wschodnich z czasów II wojny światowej. W reżyserii Radosława Piwowarskiego, ta oparta na faktach opowieść przedstawia historię silnej kobiety, która wbrew okolicznościom i brutalnej rzeczywistości, nie tylko walczy o swoje dziecko i godność, ale także o miłość, która narodziła się w najtrudniejszym czasie.
Jest rok 1942. Eliza, grana przez Martynę Byczkowską, to wykształcona i niezależna kobieta, która rozpoczyna pracę jako nauczycielka języka polskiego w małej wiejskiej szkole. Tam poznaje Stacha (Karol Dziuba) – buntowniczego i niepokornego młodzieńca, który szybko staje się obiektem jej fascynacji. Z pozoru przelotny romans przeradza się w coś głębszego, jednak wojna brutalnie przerywa ich relację.
Stach zostaje zesłany na roboty przymusowe do III Rzeszy. Eliza, która po jego wyjeździe rodzi ich wspólne dziecko, nie waha się – z niemowlęciem na rękach rusza w podróż śladami ukochanego. Odnajduje go we Frankfurcie i tam, w skrajnie trudnych warunkach, oboje muszą na nowo zmierzyć się ze swoimi uczuciami, wojenną codziennością i dramatami, jakie niesie ze sobą życie w okupowanej Europie.
Film pokazuje drogę Elizy jako symbolu kobiecej odwagi i niezłomności. Nie tylko jako matki i nauczycielki, ale również jako kobiety, która walczy o miłość wbrew wszystkiemu. W czasie, gdy świat zdaje się tracić wszelkie normy moralne, Eliza pozostaje wierna sobie i swoim wartościom. Jej wewnętrzna przemiana oraz dojrzewanie Stacha do roli partnera i ojca stanowią serce tej wzruszającej opowieści.
II wojna światowa była okresem, w którym edukacja na terenach okupowanej Polski stała się jednym z aktów oporu wobec totalitaryzmu. Wiele szkół działało w konspiracji, nauczyciele ryzykowali życiem, by przekazywać wiedzę i kształtować tożsamość narodową. Nauka języka polskiego, historii czy literatury była nie tylko formą edukacji, ale także manifestem niezależności i walki o zachowanie polskości. Eliza, jako „pani od polskiego”, symbolizuje tę postawę – jej praca dydaktyczna to więcej niż obowiązek zawodowy; to misja i forma sprzeciwu wobec zła. Film ukazuje, jak wielką wagę miało nauczanie w czasach wojny – jako narzędzie przetrwania, nadziei i odbudowy moralnych fundamentów społeczeństwa.
W filmie występują także m.in. Dorota Kolak, Andrzej Mastalerz i Stefan Pawłowski. Zdjęcia realizowane były w Polsce i Niemczech, co pozwoliło na oddanie autentycznego klimatu czasów wojennych. W scenografii i kostiumach zadbano o historyczny realizm, a subtelna ścieżka dźwiękowa dopełnia emocjonalny wymiar filmu. Produkcja powstała przy współpracy z Instytutem Pamięci Narodowej oraz ze wsparciem Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.
„Pani od polskiego” to film, który łączy tło historyczne z uniwersalnymi emocjami. Miłość, strata, determinacja i nadzieja są obecne w każdym kadrze. Opowieść Elizy i Stacha to także głos pamięci o tysiącach kobiet, które w czasie wojny musiały podejmować heroiczne decyzje, łącząc w sobie rolę matki, partnerki i świadomej obywatelki.
Film Piwowarskiego nawiązuje do najlepszych tradycji polskiego kina historycznego i obyczajowego, przypominając w duchu takie tytuły jak „W ciemności” Agnieszki Holland czy „Róża” Wojciecha Smarzowskiego. Podobnie jak tamte produkcje, „Pani od polskiego” ukazuje kobiecą perspektywę w czasach wojny, pokazując nie tylko brutalność realiów, ale także siłę emocji i głębię relacji międzyludzkich. Widzowie ceniący filmy oparte na faktach, z mocnymi kobiecymi bohaterkami i realistycznym podejściem do historii, znajdą tu poruszającą i autentyczną opowieść.
Oczywiście, zdecydowana większość widzów z niecierpliwością czeka na kolejne widowiska pokroju „Thunderbolts*” od Marvela, ale ten film również warto obejrzeć! To zupełnie inny rodzaj doświadczenia filmowego – głęboki, refleksyjny i poruszający, pozostający w pamięci na długo po seansie.
To film, który z jednej strony pokazuje brutalną prawdę o wojnie, a z drugiej przypomina, że nawet w najciemniejszych czasach można odnaleźć sens, wartość i miłość. „Pani od polskiego” to nie tylko hołd dla kobiet z czasów wojny, ale także głęboko humanistyczna opowieść o tym, co znaczy być człowiekiem.
Film ma szansę trafić do szerokiej publiczności i pozostawić trwały ślad w polskiej kinematografii.
Pani od polskiego (2025) - opinie i komentarze użytkowników: